My Baby! ;p

This is my cute pamangkin Mylz Ludric M. Rana.
hehe..cute noh?
mana kay tita ehh..
love you!

*shared*

God Bless You all!

by : Zelle

I almost forgotten him ;c

Maybe you'll wonder why I stopped blogging 2 months, it because I'm trying to forget someone, and my blog reminds me of him. Now that I almost forgotten him, maybe it's time for me to go back on the blogosphere. I think I missed many things, especially the posts of my co-bloggers. So how are you all?

I wish I'm still a resident of this site. huhu..;c because maybe you almost forgotten me.

Well that's all.

*My Update:
I have a new haircut!hihi. I'll take my photo and share it with you.

God Bless folks!
Have a nice day!
muah!
***

By: zelle

Enough!

Maybe they don't understand me..
or maybe they really don't have understanding
I wanna forget him
It's them that told me to forget him
Yet it's them that make me remember him
by telling his name
and everything that I've done for him
I'm tired
Tired of hearing his name
Tired of remembering him
Tired of showing to him my love and care
Tired of loving him
And tired of waiting for nothing
I know it's not easy to forget him
but anything will not happen if you don't try it
I realized that I must stop this stupidity
And start being decent
Decent to what I am doing for love
Though it's hard to let it go
I really have to
Because if I will continue to love him
I might see myself picking up the pieces of my broken heart
I thank God because I met that guy
I'll never regret knowing him
Because He still leave a wonderful memory in me

God Bless!

by: zelle

I'm really back!

Hay, at last! I'm back on the blogsphere! For almost 2 weeks, I was absent in the blogsphere. So I really prepared interesting, inspiring, and funny post. Those will discuss about my journey and adventure during my 2 weeks vacation. Those weeks are blessed weeks. It blessed me so much...uhm..so much for that. Wait for my post! Huh!

Miss you all! I love you all!

God Bless!

by: zelle

Looking for answers? part 1

1. What is Salvation?
Salvation is deliverance from the penalty, pollution, and power of sin(Rom. 6:14,23; Ti. 3:4-6). It is generally more important than being saved from fire, deep water, illness, or loneliness.

2. What is a sin?
Sin is any thought, word, or deed that either violates or falls short of complete conformity to God's holy laws(Rom. 3:23; Jas. 4:17, I Jn. 3:4). In short, Jesus and His apostles taught that sin is anything that doesn't reflect selfless love for God and others(Mt. 22:34-40).

3. What has God done to provide salvation?
He became a member of the human race in the person of Jesus(Jn. 1:1, 14), lived sinlessly as our substitute to fulfill God's righteous demands(2 Cor. 5:12), suffered and died on the cross to bear the penalty for our sins(Mt. 20:28; Rom. 4:23-25; I Cor. 15:3-4), and rode from the grave to break the power of death and defeats Satan( Acts 2:24; Heb. 2:14-15). In other words, He accepted full responsibility to pay the price for the consequences of our sins.

4. For whom did Christ die?
Jesus died for all the people(Jn. 3:16; 2Cor. 5:14-15), for all have fallen short of their original purpose to know God(Jn. 17:3), to glorify Him(I Cor. 10:31), and to enjoy Him forever(Rev. 7:15-17; 21:1-4). Christ died for those who are sinners by nature(Ps. 51:5), disobedient by choice(Rom. 3:23), spiritually dead(Eph. 2:1, 5), unable to please God(Rom. 8:8), and under Hid wrath(Jn. 3:36; Rom. 1:18).

Pray First!

This post is from the devotional book of "Our Daily Bread".
I just want to share this wonderful reading from "Our Daily Bread"

(Read: James 5:13-18)

A Bible teacher asked his class this question:"When you are in trouble, what do you most often do first?" He gave them Three answers from which to choose:
1. Take care of it yourself.
2. Call a friend and talk it over.
3. Ask God for help.

Only two people in the class of 35 indicated that they prayed first. Most of them choose number 1 and several choose number 2. My guess is that these responses are typical.

James wrote, "Os anyone among you suffering? Let him pray"(5:13). Too often, prayer is not our first response to trouble. We may try to figure out solution by ourselves, using our own skills or financial resources, or we may turn to our friends. When none of that helps, we finally get around to praying.

Not only that, we don't pray about the trouble very long or pause to consider what the Bible has to say about our response to our problem. It's amazing, though, what can happen when we take time to pray about the issue and listen to God speak through His Word. He will give us fresh way to look at our situation, and help us to be more Christlike.

James said, "The effective, fervent prayer of a righteous man avails much"(5:16). So always PRAY FIRST!

Think it over:
When you face a problem, where do you turn first?
How has prayers helped you during difficult times?
How has God answered your prayers?
*********************************************

Prayer should be our first response---
Not our last resort.

A friend who never leaves

I have this friend
Who's always with me
She's there when I need
She's there and she never leaves

If I have problems
I share it with her
I tell her all my bad feelings
I tell her all, cause she cares

She care to listen
She care to comport me
She care to give advice
She care to love me

And when I cry at my room
She's there listening to me
But when I look at the mirror
I see nobody, just me

I realized that my friend
Is always there
Because it's me
My friend who never leaves

♥♥♥I made this post for those people who's in love with theirselves!
love yourself!!
But love God Above all!
God Bless!

by: zelle

Tati's Words of Love

I have this friend, I call him TATI, he's born Ricardo Legisma III Jr. He's so funny and whenever we talk with each other, he used to tell me weird things just as follows:

♥When people hurt,
love fades away!
-TATI-
♥The moon reflects the river
The river reflects the moon
The LOVE is there!
-TATI-
♥I am the bridge, in the CANAL!
-TATI-
♥You know, when I saw you, I feel the pain!
-TATI-
♥Life goes on, it's getting too late! But tomorrow is here!
-TATI-
♥I'm not the only one for you
But you the only one for me!
-TATI-
♥You know, time will come, the world will meet to the end!
-TATI-
♥Don't trash things.
-TATI-
♥Love is in the air, When you grab it, then You grab it!
-TATI-
♥Balon ka ba? Na-fall na kasi ako sayo!
-TATI-
♥Love can move a mountain, but love? Where is the Love?
-TATI-
♥I have nothing to say, but you know, You know me!
-TATI-
♥ I'll let you swin in the flood of my...endless love!
-TATI-
♥Midst in the middle of the air!
-TATI-
♥Nilalang ako ng Diyos para ituwid ang landas mo!
-TATI-

While we are talking, I told him about the weird words he used to tell me
I say: You're giving me sensible thoughts!
Tati says: I'm sensitive!

He's so funny! And I'm so happy to have him as my friend!

Thanks And God Bless!

by: zelle

A Piece of Advice

"Broken Hearted". When someone felt so hurt by someone they really love, they say they were broken. Yes, broken, in terms of feeling so empty and lost. Empty because you feel like you lost a big part in you by loosing the one you love.

When someone is broken hearted, sometimes they commit suicide, if not, they became "EMO", short term for emotional. Then start slashing their wrist. Why do they have to do that? For me, it's losing their everything, losing their selves, their life and their loved ones. And I can't find any reason why do they have to do such things.

Yes, they are broken. It means that they can't be in love. As I see in this generation, "EMO Boys" and "EMO Girls" have their bf's and gf's, and it's called "EMO LOVE". Yet they confirm to us and to their selves that were broken hearted.

There are people who go to places like bars and clubs to enjoy and forget their selves being broken. It's not a good idea for us to drink alcohol and smoke. Not everything is being fixed by drinking and smoking.

It's sad to look at the NEW generation, they're BROKEN! Broken by the attitudes they have now. As a piece of advice, broken hearts are not impossible to be fixed. If every pieces of your heart, big or small, is in GOD. He'll be the one to fix it, not just your heart, also your life. He died for you, so live for Him and nothing will ever break your heart. If you think that the world hates you, remember that the world first hated JESUS. But He never stopped loving us. So don't think that no one loves you, God loves you! and He loves us so much that He gave his only son to forgive our sins. There's no greater love, only the love of God!

"God can heal a broken heart, but He has to have all the pieces"

God Bless!

by: zelle

Misterio part 1

Maraming tanong ang madalas nating sambitin sa tuwong tayo'y umiibig. Halos lahat ng babae ay naghahangad na ibigin sila ng minamahal nila. Pero sa ordinaryong mundo, Maraming misteriyo ang gumugulo sa puso't isipan ng bawat isa. At isa na nga roon si Zelle. Isa siyang ordinariyong College Student na umiidolo sa sikat na artistang si Lester.

Isang araw, napakasaya ni Zelle noong nalaman niyang bibisita ang idolo niyang si Lester sa kanilang eskwelahan. Nagtatalon siya sa tuwa dahil sa unang pagkakataon ay makikita na niya ang idolo niya.. Pagkauwi niya ay ikinuwento niya agad ang balita sa mama niya. "Mama!! Makikita ko na si Lester sa Personal! Pupunta siya sa school namin!", sabi ni zelle. "Weh? Pupunta rin ako! Joke! haha! Hala'y pumasok ka na sa kwarto mo at magbihis na!", pabiro namang sagot ng mama niya.

Pagpasok niya sa kwarto, nagbihis agad siya , kumain ng hapunan at inihanda ang kung ano mang maari niyang ibigay kay Lester. Gumawa siya ng isang sulat. Isinulat niya ito sa papel na ibinigay sa kanya ng matanda noong kaarawan niya. Hindi alam ni Zelle na ang sulat na iyon ay magbabago ng buhay niya. Dahil ang sulat na iyon, sabi ng matandang nagbigay sa kanya, ay nagtutupad ng anumang kahilingan na isulat mo sa papel na iyon. Habang nagsusulat si Zelle, hindi niya namalayang nakatulog na pala siya.

Makalipas ang ilang oras, nagising na ang prinsesa. Naghanda na siya ng kanyang sarili at tumungo na sa eskwelahan. Nang nasa eskwelahan na siya, nakita niya ang idolo niyang si Lester sa tapat ng room kung saan siya pupunta. Lumapit siya kay Lester at sinabi, "Lester?". Habang natulala. Napangiti nalang sa kanya si Lester at biglaang siyang niyakap. Hindi maintindihan ni Zelle ang nangyayari. Tuwang-tuwa siya dahil alam niya ang lalaking iyon ay si Lester. Matapos yakapin siyang yakapin ni Lester, walang masabi si Zelle at natulala nalang.
"Hoy Bhezt! Ano?" sabi ni Lester
"Umm..Huh? Bhezt?"Habang litong-lito sinabi ni Zelle."Kailan pa? Hello? Lester Concepcion? Kilala mo ba ako?"
Si Lester naman na tila nasaktan sa sinabi ni Zelle ay umalis. Tumakbo ito papalayo dahil hindi man lang naalala ni Zelle ang Birthday niya.

Pumasok na si Zelle sa room nila, tulala at hindi maintindihan ang nagyayari sa kanya. Nilapitan niyas si Joyce, Ang alam niyang bhezt niya.
"Hui! Musta ka ba?'
"AbaH? Kinausap mo ata ako Zelle? Di ba Galit ka sa akin?"
"Ano? Hindi! Miss na miss na kita"
"Hahaha! Zelle naman. Kahapon lang ay sobra ang galit ko sa akin nagyon naman sobarng bait mo. Miss ko rin ikaw! ahhuhu!"
"Bakit naman ako naglit sayo?"
"Kasi Zelle, sabi mo nilalandi ko ang bhezt mong si Lester."
"huh? Si Lester? Hello? Noong nasa labas nga siya hindi niyo man lang siya nilapitan para makapgpa-authograph. Di ba artista siya?"
Sabay tinapik ni joyce si Zelle sabay sabing, "Si Lester artista? Kailan pa? haha."
At tuluyan na ngang tinawanan ng lahat si Zelle dahil sa sinabi niya.

Dumating na rin si Lester. Mugto ang mga mata niya at halatang-halata na umiyak siya. Tahimik lang siya at umupo sa dulong upuan at hindi pinansin ang sino man. Makalipas ang ilang minuto, dumating na rin ang teacher nila na may dala pang napakalaking regalo.
"Hey Guys!!!" sigaw ng guro nila. Tahimik lang ang lahat.
"Hoy! ano ba kayo? Lester! Tama na yang drama mo" Samnit ni ralph sa buong klase. Napangiti lamang si Lester at biglang sumugaw ang lahat.
"Happy Birthday President!"
Natuwa si Lester sa narinig. Binigay na ng Guro ang regalo at sinabing.
"Oh yan na! Kinutsaba pa ako ng BESTFRIEND mo!, sabi ng guro.
"Talaga sir?" sagot naman ni Lester."
Sinakyan na lamang ni Zelle ang nagyayari at sinabing, "Ah oo Bhest!...Happy Bithday!"
Tumakbo si Lester papunta kay Zelle. At sa sobrang tuwa nito ay niyakap niya Zelle. Habang ang mga kaklase nila ay humiyaw at tila kinikilig sa kanilang nakikita.

Pagkauwi ay inihatid na ni Lester si Zelle. Bago umalis si Lester sa bahay nina Zelle ay sinabi muna niyang, "Bhesst! Salamat talaga. Ang saya ng Birthday ko. Mahal na mahal kita bhezt. Sana pwede kitang mahalin na higit pa sa kung tayo ngayon." Walang nasabi si Zelle kundi, "Ahh, sige! Uwi ka na po. Gabi na po ehh. Pati hinihintay na ko ni mama. Happy Birthday Ulit."

Isang ngiti ang hindi nawala sa labi ni Zelle. Sabi niya, " Kung panaginip man ito sana hindi na ako magising!"

Habang pauwi naman si Lester ay may nakasalubong siyang matanda. Binigyan nito si Lester ng isang papel at sinabing, " Ang papel na ito ay hindi basta ordinaryong papel lamang dahil lahat ng naisin mo sa buhay ay isulat mo lamang sa papel na iyan at ibibigay nito ang lahat ng iyon. Binigyan na lamang ni Lester ang matanda ng pera at umalis na.

Kinabukasan, sinundo ni Lester si Zelle sa bahay nila. Habang naglalakad sila nabanggit ni Lester ang kaarawan ni Zelle., "bhezt, isang linggo nalang birthday mo na. Maghahanda ka ba?"
Hindi no! wala kaming pera." sagot naman ni Zelle. Masayang naguusap sina Zelle, sinalubong sila ng isang grupo ng mga lalaki at sinabing. "Wow! Balita kayo na raw ahh? Ang saya naman! Pinagpalit na ako ni Zelle". Nainis si Zelle at lumapit sa bukayong lalaki, "Hoy! Ikaw nga! Wag na wag ka nang makakadaan dito. At anong karapatan mong sabihin saking EX kita? Hello! May taste pa naman ako!". Walang nasabi ang mga lalaki at pinadaan na sina Zelle.
"Bhezt ikaw ba yan?" Sambit ni Lester.
"Oo naman.!"
"Bhezt! Lalo ka tuloy nakakinlove!"
"tumugil ka nga diyan! tara na at malelate na tayo."

Pagdating nina Zelle sa room nila, walang tao. Lahat ng kaklase nila ay wala. Naghanap sila at nagtanong kung nasaan sila. Ngunit hindi talaga nila makita. Naghintay na lamang sila sa room. Habang naroon sila nagusap na lamang sila. Biglang nabanggit ni Lester ang panliligaw niya kay Zelle, "Bhezt, pwede ba akong manligaw? Na-develop na kasi ako sayo! Toto iyon Bhezt. Simula bata magBhezt na tayo. Hindi imposibleng mahalin kita!"
Sumagot naman si Zelle habang tawa ng tawa, "Huh? Nabibigla naman ako sa mga biro mo! hahah!"
"Hindi ako nagbibiro! Seryoso ako! Mukha ba akong nagbibiro?"
"Hindi naman kaso nabibigla talaga ako!"
"Sige, Hihintayin ko ang panahon kapag handa ka na! Mahal na mahal talaga kita!

Bigla na lamang dumating ang mga classmate nila at sabay-sabay naghiyawan. Narinig pala nila ang usapan ng dalawa.
"Narinig ninyo? Naku naman!, sigaw ni Zelle.

Misterio part 2

Nagpatuloy ang panliligaw ni Lester kay Zelle. Makalipas ang isang linggo, kaarawan na ni Zelle. Inimbitahan niya ang lahat ng classmate niya sa kanilang bahay upang magsalo-salo. Masayang masaya si Zelle dahil sa mga nangyayari sa kanya. Mayaman na sila at nanliligaw na sa kanya ang idolo niya. Tila natupad lahat ng kahilingan ni Zelle. Dumating si Lester at may dalang regalo. Maysulat ito sa loob. binasa ito ni Zelle.

"Dear Bhezt,
Happy Birthday! More Birthdays to come! Wish ko sa birthday mo, sana maging artista ako! haha! Sana matupad mo lahat ng pangarap mo, kasama ako. At sana pagbigyan mo ako. Mahal na mahal kita bhezt. Sana maniwala ka!<3<3<3

Lester

Napaiyak si Zelle dahil naalala niya ang papel na iyon. Ganoon rin ang papel na ibinigay ng matanda sa kanya. Natakot siya na baka tuparin ng papel na iyon ang hiling ni Lester. Dahil naalala niyang ganoon rin ang papel na ibinigay niya kay Lester at lahat ng isinulat niyang kahilingan roon ay natupad.

Tumakbo si Zelle papunta kay Lester. Hinigit niya ito papunta sa kanilang garden at doon sila'y nagsolo. Sabi ni Zelle,"Bhezt, Ipangako mo sa akin hindi ka matutulog mamayang gabi!"
'Bakit naman?"
"Basta! Dito ka lang sa tabi ko ok? Mahal na mahal kita!"
"Talaga? Ibig sabihin mo tayo na?"
"Oo, mahal na mahal kita!Naniniwala ako sayo!Simula ng makita kita, lahat na ng pangarap ko ay natupad!"
"Bhezt Salamat! Tinupad mo kaagad ang kahilingan ko sa sulat ko sayo"
"Huh? Tinupad ko?"

Hindi namalayan ni Zelle na siya mismo ang nagtupad ng kahilingan ni Lester sa papel na iyon. Niyakap niya ng mahigpit si Lester at iyak siya ng iyak. Natatakot siyang baka bukas ay magising na siya sa panaginip na iyon. Sa labas ay nakita niya ang matandang nagbigay sa kanya ng papel na iyon. Pinuntahan niya ang matanda at naghihiling ng isa pang papel. Sabi ng matanda, "Neng, kailanman ay hindi mo maaring baliin ang nakasulat sa papel. Hindi na rin maaring umulit pa."

Walang magawa si Zelle kundi ang umiyak. Sinamahan siya ni Lester hanggang hating-gabi.
Habang Nakatinggin sila sa mga bituin, sinabi na lamang bigla ni Lester, "Zelle, sobrang saya ko ngayon!"
"Ako rin naman. Makasam lang kita masaya na ko"
"Lalo na ako"
tinanong na lamang ni Zelle si Lester, "Lester, Paano kung bukas artista ka na, tapos ako ordinaryong babae lamang, mamahalin mo pa rin ba ako?
"Oo naman, kahit ano ka pa, mahal kita! Ito lang ang tandaan mo, kung sakali mang magyari yon bukas at matapos na ito, hahawakan lamang kita sa iyong pisngi at pangoko sayong babalik tayo sa dati."

Hindi nila namalayang nakatulog na pala sila. Nagising na lamang si Zelle sa kwarto niya. Hinanap niya agad ni Lester, "Mama! si Lester?", "Bilisan mo kakanta na siya sa school mo!"sagot naman ng mama niya.
"Huh? Wala ba siya dito kagabi?"
"Hoy! Gising! haha. Nanaginip na naman si Zelle"

Nagmadali siyang pumasok. Nagpunta kaagad siya sa room nila at hinanap si Lester, "Si Lester?'
"Wala pa, hinahantay na nga namin eh. Asan na yung ibibigay mo sa kanya?, sagot naman ni Joyce. Makalipas ang ilang oras, pumunta na sila sa Gymnasium. Hinantay nila ang pagdating ng sikat na sikat na artistang si Lester Concepcion. Dumating na nga si Lester, pumunta siya sa stage at kumanta na. Tumakbo naman si Zelle papunta sa stage. Lumapit siya kay Lester at sinabing, "Lester! Mahal na mahal kita! Buti naman at natupad yung kahilingan mo."
"Ahh miss, salamat sa suporta.", sagot naman ni Lester. Napaiyak na lamang si Zelle at umalis na lamang sa stage dahil inakala niyang totoo ang napanaginipan niya. Habang bumababa siya, bumagsak na lamang siya at nahimatay. binuhat siya ni Lester at dinala sa clinic ng School nila. walang tigil na tinitigan ni Lester si Zelle dahil pakiramdam siya ay kilala niya ito. Habang natutulog si Zelle, Kinapitan ni Lester ang pisngi ni Zelle. napaluha na lamang siya. Nagising si Zelle at bigla siyang niyakap ni Lester at sinabing, "Zelle, I'm Sorry! Humantong pa sa ganito ang lahat. Mahal na mahal kita! Sorry dahil hindi kita naalala agad!"
"Ayos lang iyon, ang mahalaga naalala mo ako. Mahalaga napatunayan ko na totoo pala ang nangyari sa akin noong nakasama kita sa panaginip. Mahirap mang isipin pero paniniwalaan ko! Mahal na mahal na mahal kita!

Siguro nga isang MISTERIO ang nangyari sa kanila. Hindi rin nila maipaliwanag sa sarili nila ang nangyari. Pero naniniwala sila sa nararamdaman nila at minahal ang isa't isa ng walang wagas!

Gos Bless!

i love Him, He loves me not...

May mga taong darating sa buhay natin na sasaktan lamang tayo at may iba naman na mamahalin tayo ng sobra-sobra.

May mga taong isasakripisyo ang lahat para sayo. Pinahahalagahan niya ang mga oras na kasama ka niya. Yun taong gagawin lahat para sumaya ka lang. Na walang sawang nagbibigay sayo ng mga regalong kahit kailan naman hindi mo tinanggap. Siya ang taong mahal na mahal ka kahit hindi mo siya mahal.

Pipilitin mong mahalin siya, pero hindi mo talaga magawa. At mas pipiliing mong mahalin ang taong kabaliktaran niya. Yun taong walang isinasakripisyo para sayo. Yun walang pakialam kapag magkasama kayo. Yun walang kahit anong ibinigay sayo. Yun taong hindi ka pinapansin. Siya ang taong mahal na mahal mo kahit hindi ka niya mahal.

Mas pinili mo siyang mahalin dahil para sayo siya ang perpekto. OO! perpekto sa hindi pamamahal sayo. Noong natanggap mo na hindi ka talaga niya mahal, mas pinili mong maging kaibigan na lamang siya. Kasi at least, matatawag mo siyang "KUYA". Magagawa mo ring siyang kausapin at may lakas ka na ng loob para lapitan siya at ipakita sa kanya na mahal mo talaga siya at gagawin mo ang lahat mahalin ka lamang niya!
God Bless!
by: zelle

Seeking God's will?

Well to start off, I'm talking about the right guy for you who is prepared by God himself. Seeking God's will is not that easy. You will start to meet some guy who fulfilled your happiness. And some are there just to play with you heart. Love is not a game. Nor a joke. It's is something that You must be serious. Because God is Love.

Considering. It's somewhat says the first step. It is looking for someone whom you think is a perfect guy and who must be deserving to be considered.
( How may I know if he deserves it?) As a Christian, You must know the differences between the unbeliever and believer. The believer is a Christian who is committed and in love, even not with you, he must be in love with God. If you him beyond what the eyes can see. It's like judging him not by his looks but by his attitude. *Beauty only gets attention, but personality captures the heart* It's true that you can easily see his looks. But looks do fades away by the years he spend. but the attitude he has just stay.

After considering, PRAY FOR HIM. Every night, every day! even every hour. God hears all your prayers. He never sleeps. He know what your heart desires. He know what can make you happy. Surrender you feelings to Him. Ask Him if the one you are considering is His' will. God will be the one to lead you on the right path. He will lead your heart to the right man.

If God has given you the sign that the one you are considering is His' will. Just pray. Pray Until Something Happens. Anything happens because it is God's plan. Because you already met the guy, make him happy just like the way he makes you happy. Love him endlessly and never ever scold him nothing. Because He is a Christian, you will worry nothing. Praise God together, love God and You will have the happiest moments that an unbeliever can't have. It is the happiness that can't be compared to the expensive things. It is just simply having the happiest life with Him and most especially, with God.

Thank You and God Bless! Keep on looking for God's will, maybe you've seen it already but you just don't pay attention!

Love You all!

by:zelle

3R(craizii bloggers and daydreamers!)

We are the 3R! haha...We are cousins but treat each other as sisters and bestfriends. We are CRAIZZII BLOGGERS AND DAYDREAMERS who always dreamed of being a legal wife of our crush. We do have one CRUSH. He's...ummm..We admire him for being tall and handsome, and most especially, he's so gentlemen and a God-fearing person who have a brilliant voice! He's like a PERFECT GUY! hmmf..well, we do have the same hobby. PHOTO EDITING! Well, we are so addicted with that. And the most wonderful thing you may know about us, we are all single co'z we are waiting for our ideal man. We are all God-fearing and an active member of our ministries. Well, i'm so thankful to Gos that I had those craizii cousins that may give me sensibles thoughts and opinions! Love you 3r! love you all! God Bless!


by: zelle

My paper blog!

This is my paper blog. haha...I stopped blogging before so I decided to make a blog where i can take anywhere. 'Cause my head aches before whenever I expose my eyes on the computer. Don't worry, I'll share the contents of my paper blog. I'll post it later! Love You all! God Bless!

by: zelle

I'm Back!!

haizzt...I miss everything in the blogsphere! Maybe in 1 week, i'll add 20 post or more! haha..if I can. Cause I make myself busy writing and editing photos. So maybe I may post them in the near future. Well, just want to share that my summer wasn't that enjoyable. I have my summer classes so my vacation plans was destroyed! hahaha..I was about to write post last-last week, but sadly, my beloved grandfather died. awww...It's so hard for me because I was the last APO he talked with. I love him so much! So? Till next posts! Comments are HIGHLY appreciated! Love You all Bloggers and Visitors! God Bless!

by: zelle

i miss doing this!!

hey guys..i miss you all!! It's been a hard time for me posting new blogs. I'm experiencing extreme headache these days that may lead to blurry eye vision! I can't believe it! It's not a perfect day if I don't post new entry in my blog. I made some ready to type articles. I bought a notebook so I can write there whatever I want to post on my blog. Kunwari blog un! hehe. It's like I need to hire a typist para lang maitype lahat un! I miss posting, visiting sites, and all the things I used to do with my computer. I miss all of you!! so much!!

God Bless you all!

by: zelle

Worship

Worship is not about
what will happen on the stage
It's not about the instruments that you'll use
It's not about the people who'll watch you
I'ts not about the dress that you'll wear
It's not about the perfectness of your performance
It's not about the reason that you only came because you'll sing..
It's not about YOU!
It's all about JESUS!
because He's worth the praises...
The praises coming from you heart...
You don't need to be perfect in front of Him..
You don't need to be pretty when praising Him...
He just need your heart..
Your sincere Heart...
So remember...
Praises and Worships is not about anything...
It's all about Him..
It's Him whom you praise above all else...

God Bless!!

by: zelle

Marah and Zelle- penmates during Humanities..hehe

Zelle wrote:
Marah! I am feeling such pressure right now! I don';t know if we could finish the term paper because we are lack of money, All of us! But please, let us be sure having saturday as term paper day. Maybe we can do it here at School. I can't really go to Nagcarlan because I don't have enough money to go there. I also understand your situation. All we need now is Teamwork! Because we are running out of time. God Bless...Txtbak!

Marah wrote:
I don't know, I'll try. But I do not promise because it's up to my mother if she'll allow me, too. We can finish it I know. I'll do my best. I, too, don't want to fail. Dennie had gotten some content for that, yesterday and I guess all we need is to patch those all up. Don't worry okay! I'm thinking of ways how. Take care always! and God Bless! lol =p

Zelle wrote:
lol! I am so happy to have you as my groupmate! We're so lucky to have you! Okay! I believe in our team. I know we can do it. I'm just worried if we can't. I don't want to fail. I'll pray that we'll finish it by tomorrow. I know that we can! I believe! hey...I posted new post in my blogsite. There's someone who posted comment in one of my post. Em' so happy! lol...! =p

Marah wrote:
Thanks anyways! I've seen it on the blog buzz when I was on the PDNC. I'll visit it next time. BTW, the new topic in Humanities is very interesting si I'm gonna listen. Aja! We can...!^_~hehei..

Zelle wrote:
Okay!..I'm interested too..
This will be my last reply...
I'll post this conversation in my site! hehe...

the title will be
---Marah and Zelle- penmates during Humanities!
lol! =)..Labyahgurl! God Bless

by: zelle

Mayaman ba ang Pilipinas o Mahirap?

Ang Pilipinas na ating bansa ay nasabing isa na sa pinakamahirap na bansa ngayon sa buong mundo. Totoo nga ba ito?

Sa aking pagtatanong, Oo! Totoo daw ito. Dahil raw wala na raw silang pambili ng makakain. Isang beses na lang daw sa isang araw ang kain nila. Kung makikita mo ang mga taong katulad nila, maawa ka talaga sa kanila dahil sa mga kasuotan nilang hindi mo na mamuwangan sa kadumuhan. Masakit isipin na ang dating bansa na takot sa kayamanan ay naghihirap na. Sabi nila dahil raw ito sa mga pinuno nating abusado. Sila nga ba ang may kasalanan? hindi ba natin pwedeng sisihin ang sarili natin? Marahil kaya natin nasabing ang mga pinuno natin ang may kasalan dahil sila ang nagpapalakad ng ating bansa. At tayo naman na sumusunod sa kanila, maari din nating sisihin ang sarili natin dahil masyado tayong nagdamot sa kalikasan. Hindi natin masyadong inalagaan ang ating kalikasan kaya ayan at gumaganti na siya. Mahirap ang Pilipinas sa ekonomiya. Oo! Ekonomiya! Humina ang ating ekonomiya. Mataas na ang ating mga bilihin kung kaya't nauubusan na tayo ng pera sa kahit anu mang kailngan naitn sa pang-araw-araw.

Ating tingnan ang kabilang anggulo. Mayaman rin naman ang Pilipinas. Bakit? Marami pa ring tao ang may Cellphone. Tanyag sa atin ang pagtetext. Tayo ngang mga pinoy ay tinaguriang Cellphone Capital! haha. Mahirap ba tayo? Mapabata, matanda, may cellphone na! May camera pa! Hindi na rin tayo nahuhuli sa makabagong teknolohiya. Marunong narin tayong mag-Computer. Sa totoo nga, maraming kabataan ngayon ang nahahaling sa tinatawag nating DOTA! Ang DOTA na halos pagselosan na ng mga syota nila. haha. May mga kabataang rin ang nakuhang ng kursong may relasyon sa Computer. Katulad na lamang ng Information Technology, Computer Programming at kahit ano pa. Sunod-sunod na ang nagbubukas ng mga Computer Shop at may mga pamilya na rin may sariling Computer sa bahay, may internet pa! At ang mga gadgets natin ngayong panahong ito at takot na sa kamahalan. Hindi na rin tayo nahuhuli roon. May DigiCam na rin tayo. MP4, MP3, at IPOD! Ang mga cellphone natin ay pwede na ring Computer dahil sa sobrang laki ng memory. At maaari na ring maginternet doon! Maaari ka na ring makipag-chat! Mahirap na nga ba tayo?

Isa pa sa mga dahila natin sa kahirapan, hindi na raw tayo katulad noong araw. Sa aking pagtatanong sa mga matatanda, noong araw raw, Mahirap pa sila sa daga. Wala silang T.V., cellphone, at IPOD. Malamang hindi pa naiibento ang mga iyon. May nakapagkwento na rin sa akin na bibihira ang mga MAYAYAMAN noon. Pero ang maganda lang sa kanila, mura at mababa pa ang palitan ng piso sa dolyar. Maari kang makapunta sa Visayas na ang hawak mo lamang pera ay 600 Php. Marami ring matatanda ang hindi nakagtapos sa kanilang pag-aaral dahil sa kakulangan RAW sa pera. Mayaman nga ba sila noon?

Mga tanong na gumugulo sa isipan ng kabataang tulad ko. Pero kahit ganoon, naghahangad pa rin tayo na lumakas ang ating ekonomiya, bumaba ang mga bilihin at bumaba ang palitan ng piso sa dolyar. Maswerte pa rin tayo sa mga magagandang tanawin na regalo sa atin ng Panginoon at sinasabi nilang "talented" tayo. Yun na nga siguro ang paraan natin sa pagtaas ng Ekonomiya natin. Mayaman man tayo o mahirap, pinoy pa rin tayo na mga palaban. Hindi tayo isang magulong bansa at may tanawin tayong maipagmamalaki sa buong mundo. At Mayaman tayo sa pagmamahal na ibinibigay sa atin ng Panginoon dahil kahit mahirap tayo, hindi tayo sumusuko sa mga krisis na kinakaharap ng ating bansa. Pasalamat na lamang tayo dahil isa tayong bansa na ubod sa yaman ang kalikasan. Yun na lamang ang ating panghahawakan.

May pag-asa ka!

Naramdaman mo na ba ang sobra pagmamahal? Naranasan mo na ba ang umasa sa wala? At naranasan mo na ba ang pakiramdam noong makita mo na ang lalaking sa tinggin mo ay ang lalaki na pinapangarap mo? Maraming tanong ang gumugulo sa ating mga babae lalo na pagdating sa sinasabi nating "LOVE". Paano mo nga ba malalaman kung ang lalaking pinapanga mo ay andiyan na?

Minsan, kapag sa unang beses ng pagkikita ninyo, matutulala ka sa kaniya kahit hindi mo alam kung bakit. Matutulala ka sa kagwapuhan? Neng! Hindi pag-ibig yan! Matutulala ka sa kaniya dahil mayroon kang naramdaman sa kaniya na hindi mo talaga maipaliwanag. Kung baga sa isang ina at anak, LUKSO NG DUGO! Simula noon, malilito ka sa nararamdaman mo at pinaniniwala mo ang sarili ko na hindi pag-ibig itong nararamdaman mo.

Minsan may pagkakataong mararamdan nating ang sobrang takot. Takot na masaktan lamang tayo kung sakaling mahalin natin ang lalaking iyon. Oo! darating sa atin ang panahon na masasaktan tayo. At kung minsan, hindi lamang tayo masasaktan sa dahilan sa iniwan tayo ng lalaki. Minsan, masasaktan ka rin sa dahilan na umaasa ka lang pala sa wala.

Mayroong ka ngang takot na mararamdaman. Pero hindi lahat ay nadadaan sa takot! Minsan kailangan mo ring umasa kahit alam mong wala nang pag-asa. Ikaw lang naman kasi ang nagsasabi sa sarili mo na wala nang pag-asa eh! Hindi naman siya! Tayo kasi, may gawain tayong itatago natin ang ating nararamdaman tapos pagsisihan natin sa huli na hindi natin inamin sa lalaki yung nararamdaman natin gayun noon palang mahal mo siya, mahal ka rin pala niya! At nang natuto na siyang mag-"move-on", nakahanap siya ng iba. Hay, ang lungkot di ba? Hindi naman lahat ng love story ay ganiyan. hehehe. Example lang naman iyan!

Sa unang beses na tingnan mo siya, hindi mo na maalis ang mata mo sa kaniya. Wala ka nang ibang ginawa kundi ang tiitgan siya. At mararamdaman mo ang tunay na pag-ibig kapag ang nakita mo sa kaniya ay paghanga. Paghanga sa kung anong ginagawa niya. Halimbawa na lamang ang pag-gigitara. Sa tuwing gagamitin niya ang gitara niya, tila ba kasabay sa pagtibok ng puso mo ang bawat tempo na ginagawa niya. Nagugustuhan mo ang mga bagay na ginagawa niya. Hindi mo lamang nagustuhan ang kung anong kaanyuan niya sa panlabas, kundi kung anong mayroon siya sa puso niya.

Dahil inaakala mong mahal mo na siya, aalamin mo ang lahat sa kaniya. Gagawin mo ang lahat malaman lamang ang kaarawan niya. Minsan tatanungin mo ang Friendster account, CP number. At malulungkot ka kung wala siyang kahit ano doon. Iisipin mo kung papaano mo siya makakausap at papaano mo siya malalapitan ng hindi niya nahahalata ang nararamdaman mo sa kaniya. Kapag hindi mo magawa ang mga bagay na iyon, minsan nagagawa mong magtanong kahit sa mga kaibigan niya. Kahit nakakhiya itatanung mo talaga ang lahat at masasabi mo na sa kaibigan niya kung anong nararamdaman mo sa kaniya. Nakakahiya talaga at kapag nagkita kayo, pagtatambalin kayo. Bibiruin. Mapipikon ka at magkukunwaring ayaw mo. Pero sa loob-loob mo, gustong-gusto mo naman! Nagpapakipot ka at hindi pinapansin ang sinasabi nila dahil ayaw mong malaman niya ang nararamdaman mo. Natatakot ka na kapag baka nalaman niya, mailang na siya sayo at hindi ka na pansinin. Sa isang iglap, magiging masaya ka na lamang bigla dahil habang tinitigan mo siya, nahuli ka niya at nalaman mo na hindi ka pala mahuhuli ng tinitingnan mo na tumitingin sa kaniya kung hindi rin siya tumitingin sayo.

Kahit pakipot ka noon, sinabi mo na sa mga kaibigan mo ang nararamdaman mo. Pero hindi sa kaniya. Nagsimula ka nang hanapin siya sa mga lugar na kung saan mo siya nakakasama. Ginagawa mo na ang mga gawaing hindi mo naman ginagawa noon. Tulad na lamang ng paglalakad ng napakalayo kahit alam mong baka hikain ka makapunta lamang sa eskwelahan niya. Nagbabaka-sakali kang makita siya. At dahil gitarista siya, lagi mo nang pinakikinggan ang mga awiting natugtuog niya. Magagawa mo na ring kausapin ang sarili mo at sabihing, "May pag-asa ka!" At kung minsan gusto mo nang sumuko, ibinibigay mo lahat sa Diyos ang pagdedesisyon at pagbabalak. Masaya ka na naiisap mo siya. Walang segundo ang naitala mo na hindi mo siya naisip. Naging "Hobby" mo na nga siguro ang isipin siya!

At sa bandang huli, malalaman mo ang lahat-lahat sa kaniya. Nagbabalak pala siyang pumasok sa isang Bible school. At dahil ang hinihiling mo sa Panginoon ay ang lalaking katulad, umaasa ka na siya na nga. Sinasabi mo sa sarili mo na may dahilan ang pagkikita ninyo. At hindi lamang ito bas-basta. At kung minsan, dahil pakiramdam mo sobrang mahal na mahal mo na siya, iiyak ka na lamang at magsisimulang i-express ang sarili mo sa pamamagitan ng mga tula, kwento at sanaysay na tulad ng gingawa ko ngayon.

by: zelle

God made a miracle in Lumban Laguna!

The biggest issue that is being discussed by most of the Lumbenios was the issue about the biggest Demolition that is going to happen in Lumban. What is the story behind it? Actually, I am not aware about what is happening. I am not even affected. But when I found out the the houses that's going to be demolished was 52 houses. Shocking right? As a Lumbenio and as a Follower of God, I can do nothing but to pray. I know that God has plans for them.

I heard the story from one of the victim. The owner of the lot, they call him ABRA, is going to take the lot from them. The people who built houses there was so mad because they believe that the lot was theirs already. Abra do not have any right to take it away from them. Many stories came out. They said that Abra was only doing this because he wants revenge. Revenge from the bad experiences he had when he was poor. He said that some people teased him and look down to his poor life. I understand his story, but why include those innocent people? If I am given a chance to ask him, I'll ask, "If you die, you can't even take that lot to heaven. Think about what will happen to those families who will lose shelter. This land was made by God for all the people. After doing this, will you be happy?" I am not mad at him, I am mad of what he is doing. Even our house wasn't affected, I awe sympathy to the families.

Last night, the night before the demolition, I was called by my friends. They said that we will have an Midnight Prayer for the victims of the said demolition. We read a Chapter from the bible, "Micah 2:1-13, the Chapter was so related to what is happening in our town. We spent the night praying. we prayed that:

1. Abra, himself, will have a clean heart and may God enter his heart. That he may change his mind.
2. That the people who'll be affected may have a clean heart too and do not make any revenge against Abra. That they may seek God during their suffering and Think that God has better plans for them.
3. For the kids, that they'll not have any Trauma from this and may they forget about a revenge when they grow older.
4 For the sick persons who are affected, I know that God will heal them
5. That the said demolition will not be bloody and we prayed that no one will be killed.
6. And lastly and most important. that the demolition will not happen. May God's will be done.

I woke up 5:00 am so I may know if the demolition will happen. I go back to sleep because it's raining. I woke up again 10:00 am. I am so happy about the news I heard. The demolition didn't happen. I'm so happy because I've been a part of this. I prayed to God and thank God that he didn't allow it to happen. I believe that God has Greater plans. God made a miracle in Lumban, Laguna!

God Bless you all!

by: zelle

My Bestfriend and I

This is my bestfriend and I. She's Jelleean Kaye Uera. She's been my bestfriend for almost 1 year. I've known her for 3 years and I've seen her for 20 days only. Even though we don't see each other rarely, we always stay friends just like when we first met. She's been a great friend to me. Trying to reach out when I have problems and cry with me when I cry. Yes! she's not my childhood friend, but the friendship we have means a lot to me. I think I've known her for almost half of my life. I love her very much. I can't ask for anything from her. She's been a perfect BESTFRIEND to me. I miss her so much. I can't forget the line that she always remind me.."Distance never measures Friendship".

God Bless You all!!

by: zElle

Nyahahah...I just want to share with this picture...Taken last December. As you can see, we're all wearing green shirt. In fact, it's an accident that we wore the same color of shirt. This day was so happy! Let's keep our environment clean and GREEN!
God Bless!

By: zelle

Waiting

I am waiting for a right man
That can make me fall in love so deep
Now I've found someone
Why do I have to wait again?

Waiting for him to love me
Waiting for him to catch me
Waiting for him to answer the question
Should I wait longer than forever?

If I should wait forever
Would you love me back like I loved you?
If I should wait for you
Would you tell me that you love me too?

Questions that's hard to answer
Answer that's hard to find
But I'll not be tired of waiting
Either tired of loving him

By: zelle

Feb. 21, 2008

Haizzt...I went to school so late. Thank God that my teacher wasn't aware! When I get there, we just cleaned the surroundings. And my teacher "alis". We slept near the hrm building, when my teacher arrived, someone is nagsumbong that we are not cleaning! Gosh...nagkamali siya ng siniraan!..Kaya ayun! 12 na kami nakauwe! At hanggang ngayon pinagsisisihan ko pa rin ang nagyari na andun na yung chance ko na matuto lalo sa music hindi ko pa nagrab! I was about to go to vision Church, dahil sa takot ko sa mga tao around, hindi na me bumaba ng jeep at umuwi nalang. Nkita ko rin sana nun si Lester!!

God Bless!

by: zelle

haha...Feeling mo cute ka ehh totoo naman!--this was before the Pre-valentine party

me with piglet!ayon oh! hahah...cute ng dimple mo zelle!

With matching make-up effect pa diyan! hehe...

noong emo pa ako...

noong bata pa ako!..heheh..just kidding...that was taken last month.

God Bless..
I just want to share my photos..

by: zelle

Jemely and I

This is me and my cousin jemely. I am so glad to have her as my cousin. She's so nice, funny to be with, and good love adviser! hahaha. She's chubbhie too that's why I always hug her. I can't even ask for anything. She's the best cousin! I love her very much. She's also my mate in church. We're both song leader in our church. We both love to sing. If I have love problems, I'll just have to call her then I'll be alright. Whenever we're bored, we take wacky pictures of ourselves. When we're out of our mind, we just laugh, laugh, laugh! Even there's nothing to be laughed. We consider ourselves CUTE. Nothing less! hahaha. Our similarity? We both have chubbhie faces! She loves God also. God-fearing like me. haizzt...I miss her so much.

by: zelle

Feb. 20, 2009

Well, just want to share with you my wonderful experience today. I woke up so late because I believe that we don't have classes at the first period. My mom woke me up, she said, "Hoi! Gising na! Tanghali na!". then I answered her, "Hindi pa tanghali! Umaga pa lang!". Hahaha! so pilosopa! Then I get up around 7:00 pm. I eat, brsush my teeth, take a bath, wore my uniform, etc. When I'm already at our school. Yung Guard hinarang aceh!!!haha...I asked him(pataray effect!) "Baket po?" The guard answered, "Kanino ID yan?". Shocks! I'm wearing my Highschool id! hehe..Pero ready naman ang lola mo! sabi ko,"Eto kuya! nasa likod lang ehh". At tuluyang na akong umalis. Pagdating ko sa room, my classmates was so busy doing something, "ano yan?" I asked. "Assignment!" haha...I almost forgot! I was absent nga pala sa last subject ko kahapon. So I gawa na the assignment. Time passed, second period naman. Ala naman kami ginawa! Napilit kasi namin yung prof namin na huwag maglesson! haha.. She's the best. Then the worsts thing ever. My last teacher was going to teach pa! shocks! And Chaka! Nagturo ang lola mo...Kung ano-ano sinasabi na hindi ko naman maintindihan. Parang German! haha...Ang tanging naintindihan ko lamang ay..."Class Dismissed!" Yey! ang aga! so early in english! Siguro nadama na niyang tinatamad na kami sa kanya..then I went home. Un lng..

kakwentx!!!
labyu!
God Bless!

by: zelle

Mahal kita, Mahal ko siya

Babae:
Mahal kita
Sana alam mo
Lalake:
Mahal Ko siya
Sana alam niya
Babae:
Halos araw-araw
Ikaw lang nasa isip ko
Lalake:
Saan man ako magpunta
Siya lang nasa puso ko
Babae:
Minsan may gabing
Hindi ako maidlip
Lalake:
Nagaalala akong hindi siya maidlip
Dahil siya ang laging laman ng aking panaginip
Babae:
Wala nang ibang laman ang puso't isip ko
Ikaw lang ang mamahalin ko
Lalake:
Sa puso ko'y siya ang nagpapatibok
Sa isip ko'y siya ang nagpapatakbo
Babae:
Mahal kita
Kahit hindi ko alam ang dahilan
Lalake:
Mahal ko siya
Dahil sa buhay ko'y siya lang ang dahilan
Babae:
Mahal kita
Sa kung ano ka man
Lalake:
Mahal ko siya
Maging sino man siya
Babae:
Mahal kita
Kahit siya ang mahal mo
Lalake:
Mahal ko siya
Salamat at mahal niya rin ako!

nyaknyaknyak...ang gulo!!!naintindihan niyo?

by: zelle

Mixstar ko!!

Hay ang mixstar ko!
Takot na dami ang pinagdaanan
Dumaan na putik at mabatong daan
Umapak na sa lahat ng kahirapan

Kasama ko siya, hindi man araw-araw
Handa siya kapag kailangan ko siya
Andiyan siya kapag hindi ko makita yung habayanas ko
Suot ko siya kapag aalis ako

Hindi ko na nga talaga papaltan ito
Komportable at maayos ang lakad ko dito
Bihira na ang tsinelas na ganito
Yung tatagal ng isang taon at hindi ninipis katulad ng sayo!

Sa totoo lang may dahilan ang tulang ito
Dahilan ko lang upang sabihin sa inyo
Wala na akong pambili ng Mixstar na katulad nito!
Dahil ang 50 pesos na tsinelas sa tiangge
Hindi na kasing tibay ng Mixstar ko!

by: zelle

Ang sanaysay ng dating EMO

"Fix me I'm broken!", "Leave me alone!"---Mga katagang nasambit ko noon. Nagkukulong ako sa kwarto ko para walang makakita sa akin na umiiyak. Pinaniwala ko ang sarili ko na kailanma'y hindi na mabubuo ang puso ko.

Isa akong Kristiyano, pero bakit ako ganito? Marahil nadamay na ako sa makabagong henerasyon. Sa mga taong tinatawag na EMO! Palaging nakaitim, may eyeliner, naka chucktaylor, tapos skinny jeans, at may bangs na halos takpan na ang mukha. Naging ganito ako. Nabubuhay ako sa dilim ng kahapon. Sumusuko ako sa mga problemang kaya ko namang lutasin. Ito ako noon. Napakalayo sa kung ano ako ngayon.

Natatandaan ko pa noon. Sa tuwing gigising ako sa umaga, mainit ang ulo ko. Napakasama na kaagad ng araw ko. Wala akong ginawa kundi ang magmaktol at sisihin ang sarili ko sa kung ano man ako noon. Natuto akong kumanta ng mga awiting nakakasira sa utak. Awiting nagsasabing ang pangit ng buhay. Wala nang pag-asa! at hindi ka na nararapat mabuhay. Hindi ko naman tinangkang magpakamatay. Pero tinatawag ko pa rin ang sarili kong EMO GIRL. Isang beses nag-mahal ako. Noong nalaman ko na kaibigan lang turing niya sa akin, nasaktan ako. Nagsimula akong magrebelde. Nagsimula na akong makinig ng mga awiting nagsasabi sa aking durog na ang puso ko. Umiiyak akong mag-isa. Nagtimpi ako ang patuloy na sinaktan ang sarili. Sinasabi ko na sa sarili kong "Ako na lamang ang kasama mo! Wala nang ibang magmamahal sayo!"

Sa bahay, malaking pagbabago ang napansin nila sa akin. Lagi na lamang akong sumasagot sa magulang ko at lahat ng gusto kong gawin ay ginagawa ko na. Pinaniwala kong hindi nila ako mahal. Masakit! Masakit isipin na hindi ka mahal ng magulang mo. Gigising ka sa umaga na sampiga ang sasalubong sayo. Sisigawan ka at sasabihing "Tamad ka talaga!" Simula noon, mas naging rebelde pa ako. Sarili ko na lamang ang pinaniniwalaan ko. Nagalit ako sa magulang na tinatawag ko. Mali! Oo, sobrang mali! Sinampal ko ko ang sarili ko, baka sakaling magising ako sa masamang panaginip na ito. Aray! Ang sakit pala. Naisip ko baka masakit ring kalimutan ang panaginip na ito. Inisip ko, "Masaya ba ako na ganito ako?" Sabi ng sarili ko, "Hindi! Hindi ka dapat maging masaya kung ganyan ka!"

Pinilit kong kalimutan ang sarili ko bilang isang Emo Girl. Binura ko na ang lahat ng litrato na nagpapaalala sa katauhang kong iyon. Nasabi ko sa srili ko, "Oo! oras na para magbago ka! Marami na ang nahihirapan sa ugali mong iyan." Habang nasa kalagitnaan ako ng pagbabago ko. Nakatagpo ako ng mangingibig, isang EMO! Gwapo, matangkad at medyo maputi. Naramdaman ko ang matinding takot na baka kapag napaibig ako ng lalaking ito ay hindi ko maituloy ang pagbabago ko. Tama nga ako. Nanligaw siya sa akin. May nararamdaman na ako sa kanya pero hindi ko siya magawang sagutin. Mahirap para sa akin ang magdesisyon dahil hangad ko na talagang magbago. Makalipas ang ilang buwan, Hindi ko parin siya sinasagot. Pero ako, Emo parin! Ano ba toh! Bakit Emo parin ako!?

Isang pagsubok ang dumaan sa akin. October, isang kaibigan ang napalayo sa akin. Hindi na siya nagpapakita at hindi na rin sumisimba sa church. Nagdasal ako sa Panginoon, "Lord! Sana po bumalik na siya!" Ilang linggo ko na ring ipinagdarasal ang kaibigan ko pero wala pa ring nagyayari. Tandang-tanda ko pa ang araw na iyon, October 31, 2008. Dumalo ako sa isang fellowship. Kasama ko ang mga kaibigan ko noon. Habang namemensahe ang Pastor, isang pangungusap na sinabi ng Pastor ang pumukaw sa puso kong durog. Sinabi niya, "Kung naghahangad ka ng pagbabago ng iba, simulan mo ang pagbabago sa sarili mo para makita nila na walang mawawala sa kanila kung magbabaga sila. Maging isang inspirasyon ka sa kanila" Napaluha ako noong mga oras na iyon. Oo! Sinubukan kong magbago noon. Alam ko na kung bakit hindi ko makamit ang pagbabago. Dahil tumatatak parin sa puso ko ang pagiging Emo ko. At ang mga taong nakakasalamuha ko ay sinasabing Emo parin ako. Hindi ko naisip na maging isang inspirasyon. At higit sa lahat, hindi ko naisip ang Panginoon noong nagdesisyon akong maging Emo. Nagsisisi ako sa nagawa ko. Naghahangad ako ng pagbabago ng kaibigan ko pero sarili ko, hindi magawang mabago. Hinintay lamang ng Panginoon na magbago ako bago magbago ang kaibigan ko. Pagkatapos ng araw na iyon. Linggo, nagpunta ako sa simbahan namin. Nakita ko ang kaibigan ko. Napakasaya ko dahil na patunayan ko na sa sarili ko na hindi nasayang ang pagbabago ko. Sa magulang ko naman. hindi na ako yung dating rebelde. Masaya ako dahil nakamit ko na talaga ang pagbabago. Ang laki ng pasasalamat ko sa Panginoon.

Ngayon, itinuturing ko na lamang ang nagyari sa akin bilang pagsubok. Mas lalo pa akong napalapit sa Panginoon, sa magulang ko at sa mga kaibigan ko. Ang mangingibig kong Emo , BASTED! Hindi ko na pinoproblema ang mga problemang hindi ko malutas noon. Sinasabi ko lamang, "Bahala na si Lord!". hindi man ako maging pinakamabait na anak at ka kaibigan. Gagawin ko ang lahat huwag lamang akong bumalik sa noon. Masaya na ako ngayon. Mas masaya sa inakalang kong kasiyahan ko noon. Iba na ko ngayon. Napakalayo sa kung ano ako noon. Wala na akong alalalahanin. Sigurado na akong hindi na madudurog ang puso ko dahil binigay ko na ng buong-buo sa Panginoon ang puso. Napagtanto ko na puno pala ng pagmamahal ang puso ko. Ganoon pala! Tanging ang Panginoon lang pala ang makakabuo ng "Broken Heart", kung ibibigay mo ang lahat ng piraso sa Kanya. God Bless You all!

by: zelle

Matalik kong kaibigan

Kahit saan man ako magpunta
Lagi ko siya'ng kasama
Kahit simula pa noong ako'y bata pa
Siya'y aking kaibigan na

Dinadamayan niya ako sa aking problema
Tinutulungan niya ako kapag hindi ko na kaya
Kapag ako'y umiiyak, nasa tabi ko siya
Pinapahid ang mga luha sa aking mga mata

Kahit kailan hindi siya nagalit sa akin
Kahit anong tampuhan hindi dumaan sa amin
Mabait kasi siya at hindi niya ako iniiwan
Wala na talaga akong mahihiling pa sa matalik kong kaibigan

Minahal niya ako kahit walang kapalit
Niligtas niya ako kahit para sa aking ang sakit
Lahat na ata ng kabutihan ay nagawa na niya sa akin
Kahit buhay niya'y sinuko niya para sa akin

Namatay siya, kahit ako ang makasalanan
Nagpakasakit siya kahit dapat sa akin ang mga sugat niya sa katawan
Wala na talaga akong dahilan para siya'y iwanan
At kailanman mamahalin kita at mabubuhay ako para sa iyo
Oh, Hesus, Ang aking matalik na kaibigan

by: zelle

Higit pa sa kaibigan

Noon tingin ko sayo'y kaibigan lang
Pero damdamin ko sayo'y nagbago na
Ang pag-ibig na iniaalay ko sayo
Balewala at hindi pinansin ng puso mo

Sa tuwing tayo'y magkasama
Nais ko sabihin aking nadarama
Nais ko nang sambitin na Mahal kita
Ngunit hindi masambit dahil alam kong may mahal kang iba

Sabihin mo man na baliw ako
Ayos lng! Dahil baliw talaga ako sa'yo
Mahal kita! Iyon ang alam ko
Kahit alam kong nasasaktan na ako

Mamahalin kita Kahit ayaw mo
Mamahalin kita kahit siya ang gusto mo
Pero kaibigan, kahit kailan
Maghihintay ako hanggang ituring mo akong
Higit pa sa kaibigan

by: zelle

Mahal kita! paalam!

---1^st year!!!---

Pagod na pagod ako noong araw na iyon. Hindi ako makahinga ng maayos. Para bang may humahabol sa akin, pero noong tumalikod ako, wala namang tao. Takbo parin ako…hanggang may sumigaw ng pangalan ko. Hinanap ko siya, nakita ko ang matangkad na lalaki, maputi at payat. Nagliliwanag sya! Kinausap ako ng tila anghel na iyon at sinabing, “Hihintayin kita! Hanggang nawala na ang liwanag at nawala na rin ang lalaki. Pero may natawag parin sa akin, isang babae, lumapit ako sa kanya tapos wala siyang ibang sinasabi sa akin kundi..”wala na siya”. Umalis ako sa scene na yon at tumakbo muli habang umiiyak. May tumawag ulit sa akin at sinabing, “Rizelle! Gising na at male-late ka na sa klase mo!!!hay…si mama lang pala at panaginip lang pala ang lahat. Pero paggising ko may luha sa aking mga mata at tila parang totoo ang mga napanaginipan ko.

(June 28, 2004)-First day ko sa high school ngayon, kaya sobrang excited ako. Kasabay ko pumasok ang pinsan ko kasi 2^nd year na siya kaya alam na nya papunta sa school namin. Then, moments ago, nakita ko yung classmate ko nung elementary, si Jerie. Dahil freshmen palang kami, kabado pa kaming pumasok sa building ng school namin, para bang mangangain. Tapos nakakatakot pa yung mga seniors. Huhuhu….

Habang naghihintay ako sa may gate, bigla nalang ako nasilaw. May dumaan pala na maputing lalaki, matangkad at medyo payat. Parang siya yung guy sa panaginip ko. Nung time na yon, iba na ang feeling ko. Para bang na-love-at-first-sight na ako sa kanya. Lumipas ang mga oras, time na para maghiwalay kami ni Jerie kasi hindi kami pareho ng section. Nung pinapunta na ako sa permanent section ko, nakita ko yung guy dun sa room na papasukan ko. So it means classmate ko siya! May chance kaming maging close. Gusto ko sana siyang maging seatmate kaso matangkad siya, kaya malamang sa likod siya. Pero sabi nga nila, ALL THINGS ARE POSSIBLE!!! Kaya nung tinawag yung name niyang napakaganda(Michael Funtanilla), kasunod naman tinawag yung akin. Magkasunod pala kami sa apelyido.

Dahil sa pagiging magkatabi namin sa upuuan, kami ang naging magkapareha sa aming project sa Science. Siguro ito na ang simula ng pagiging magkaibigan namin. Dahil gusto naming makakuha ng mataas na grade, nagtulungan talaga kaming dalawa. Halos araw-araw na kaming magkasama. Kahit hindi siya palakibo, patuloy ko parin siyang inuusap at yun na ang naging daan ng pagiging malapit naming sa isa’t-isa. Ang martyr ko ba? Sabi nga nila. Pero ano bang magagawa ko? Gusto ko siya maging kaibigan pero walang ibang paraan kungdi ang kausapin ko siya. Nagdaan pa ang mga araw, hayyy. salamat. nausap na siya kahit papano. At lumipas ang mga araw, mga araw pa at marami pang araw. 

Party! Kahit kasi freshmen palang kami, kasama kami sa Prom Night. Ang saya diba? Nagkakagulat na isinayaw ako ni Michael. Ang tugtog pa non ay Because of You ni Kyla. Super saya ko! Kasi siya ang last dance ko. Then...wala na..after ng gabing iyon. Parang hindi na kami magkaibigan. :(

---2^nd year!!!malungkot…---

Hay, pasukan na naman namin! Ang bilis ano? Wala naman kasi masiyado nangyari nung first year kami.  Isang taon na rin pala ang lumipas nang unang beses kong makita si Michael. Naaalala pa kaya niya ako? Well, noong araw na ring yon, nalaman ko ang sagot sa tanong ko. Dahil nagkasalubong kami sa may hallway, pero hindi niya ako pinansin. Inisip ko nalang na baka nahihiya lang siya. Lumipas pa ang ilang buwan, hindi parin niya ako pinapansin. Isang araw, nakita ko siyang walang kibo at mukhang may problema. Siguro nga ito na ang pagkakataon ko na makausap siya ulit. Nilapitan ko siya at tinanong, “Michael, ayos ka lang? May problema ka ba? Handa akong makinig sa anumang sasabihin mo. Galit ka ba?” Sagot naman ni Michael, “Ayos lang naman ako, at hindi ako galit sayo. Pero, totoo bang handa kang makinig sa akin kahit binalewala ko ang pagiging mabait mo sa akin?” Naging masaya na ako dahil kinausap na ulit niya ako. Nagpatuloy ang paguusap namin. Marami naring nangyari. Dahil lagi kaming magkagroup sa projects, madalas na kami mag-usap. Pero, masaklap pa, Kung kailan naging ganito kaming dalawa, tsaka pa siya aalis. Kailangan raw niyang lumipat ng school dahil sa naging problema ng pamilya nila.Ang lungkot di ba? Bakit kailangan pa maging magkaibigan kami kung aalis din naman siya? Wala akong nagawa kasi sa ibang bansa lang naman siya pupunta. Okay lang sana kung dito lang sa Pilipinas. Hayy Michael. 

---after 2 years,,College na!---]

College na ako! Masiyado ba mabilis? haha. Halos dalawang taon ko na rin palang hindi nakikita si Michael. Noong first day namin sa klase, hindi ko akalain na muli kaming magkikita. Nung magkita kami, siya ang unang bumati sa akin. Sinabi niya sa akin, “ Rizelle? Ikaw na ba yan? Tangkad mo na ahh!” Prangka naman akong sumagot, “Hehehe, tagal na din natin hindi nagkita! Gwapo mo ahh!” Noong mga oras na iyon, hindi ako makapaniwala sa mga nagyayari. Akala ko kasi wala lang ako sa kanya.

Simula noong munting paguusap na iyon, naging parang matalik na magkaibigan na kami. Lagi na kaming magkasama. Inihahatid na rin niya ako sa pag-uwi ko dahil may kinuwento ako sa kanya na isang lalaki na sinusundan ako pauwi.

Isang gabi, papunta na kami ni Michael sa bahay namin. Nakita ko muli yung lalaki sumusunod sa akin at mukhang lasing siya. Umusap bigla yung lalaki at sinabing, “Hoy Rizelle! Iwan mo na yang syota mong pangit! Akin ka na lang!” Nagalit si Michael at lumapit sa lalaki.”Bastos mo ah! Ano ba gusto mo?”,sabi ni Michael. Sumagot naman ang lasing na lalaki, “Yang kasama mo!”. Bigla na lamang sinuntok ni Michael ang lalaki. At siguro sa sobarang kalasingan, bumagsak agad yung lalaki. Pero bago kami umalis, sinabi niyang, “Magbabayad ka Boy! Lagot ka sa amin!. Natakot akong bigla dahil sa sinabi ng lalaki. Natatakot ako para kay Michael.

Oct. 08, Birthday ni Michael ngayon. Pupunta rin kami ngayon sa isang park upang mag-picnic kasama ang iba pa naming kaibigan. May dala kaming mga pagkain para doon i-celebrate ang birthday ni Michael. Masaya kaming nagkakainan nang bigla na lamang lumapit sa amin ang anim na lalaki. Nakita ko doon yung sinuntok ni Michael noon. Marahil ito na yung sinasabi niyang pagbabayad. Nanghamon siya ng away. Hindi pa man lang sumasagot si Michael sa tanong niya, sinuntok agad niya si Michael.At doon na nagsimula ang away. Sa isang sulok, mayroon akong nakita na isang lalaki na may hawak na baril. Parang nakatutuk kay Michael. Sinigawan ko siya para malaman niya. Pero nagtaka ako dahil bigla na lamang siyang tumakbo papunta sa akin. Sa akin pala nakatutok ang baril. Niyakap ako ni Michael ng mahigpit. Hindi ko alam ang nararamdamn ko noong sinabi niyang, “Mahal na mahal na mahl kita!” Masaya ako na natatakot. Pero tila tumigil ang mundo noong malaman kong may tama na pala siya ng baril. Madali akong tumawag ng ambulansiya. Wala akong ginawa nung panahon na iyon kundi ang magdasal at kapitan ang mga kamay niya.

Pagdating sa ospital, lumapit sa akin ang ate niya at tinanong ako kung ano ang nangyari. Hindi na ko makapagsalita dahil hindi ko akalain na nangyayari ang lahat ng ito. Iyak nalang ako ng iyak at dasal ng dasal. Pumunta ako sa chapel ng ospital. Habang nagdarasal ako, may kumapit nalang bigla ng balikat ko at laking tuwa ko dahil si Michael pala iyon. Niyakap ko siya ng mahigpit at sinabing “salamat at ligtas ka”. Ang tanging sinabi niya sa akin noon,”handa akong maghintay sa’yo, kahit kalian at kahit saan.” Sabi ko naman—“You don’t need to wait. I love you! Mahal na mahal kita!” Nginitian lang niya ko at bigla nalang umalis. Bigla akong nasilaw sa isang liwanag at pagmulat ko wala sa si Michael. Hinanap ko siya sa ate niya at ang sinabi ng ate niya,” wala na si Michael”. You mean yung kausap ko kanina ay kaluluwa nalang niya?.iyak ako ng iyak at kinikilabutan sa mga nagyayari sa akin na parang panaginip lang.

Noong burol niya, binigay sa akin ng ate niya ang isang box. Nakalagay doon ang mga pictures naming dalawa at mga sulat na para sa akin. May sulat don ng pag-papaalam at sinabi ring niya sa sulat na handa siyang maghintay, kahit kailan, kahit saan, tulad ng huling sinabi niya sa akin. umiiyak ako habang binabasa ko yung ibang sulat. Inalala ko bigla ang panaginip ko noong first day ko sa highschool. Napansin ko na ang mga nangyari sa panaginip ko ay katulad sa nagyayari sa akin ngayon. Si Michael ang tila anghel na nagsabi sa akin na handa siyang maghintay. Ang ate naman niya ang nagsabi nang “wala na siya.” Naguguluhan ako. Marahil plano na ni Lord ang lahat ng ito. Ibig sabihin nakatakda na kaming maging magkaibigan. At kahit hindi ko man hiniling noon na maging kaibigan ko siya, mangyayari talaga ang lahat. Naisip ko rin na bago pa man magsimula ang buhay ko sa highschool, parte na talaga siya ng buhay ko. Para sa akin, si Michael pa rin ang DESTINED sa akin. Dahil ngayong alam ko na na nakatakda na talaga ang lahat. Hindi na ako makakakita pa ng ibang lalaking katulad ni Michael. At kailanman, hindi siya mawawala sa buhay at puso ko. Niligtas niya ang buhay ko kaya nagpapasalamat talaga ako sa kanya. Nagpapasalamat din ako sa Panginoon dahil si pinagkita niya kami ni Michael. “Michael, kailanman hindi kita malilimutan! Mahal kita! Paalam!”

“Love is patient, love is kind. it does not envy, it does not boast, it is not proud. it is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs. Love does not delight in evil but rejoices with the truth. it always protects, always trusts, always hopes, always perseveres. Love never fails....and now these three remain: faith, hope and love. But the greatest of these is love.” (NIV) ---I Cor. 13:8a and 13---

by: zelle

Who am I?

Well, to start off, let me tell you that I am cute! just kidding! but it’s true. i am a God-fearing person. I am born Rio Krizelle M. Rana. I was named after my Lolo because we have the same birthday. I was born Dec. 17 1991, I am not expecting for a gift. But I appreciate if you give me.hehe. I am obviously a female. Single and happy.

I am an Information Technology Student in Laguna State Polytechnic University. I enjoy a lot of things. And my top 10 interests as of this moment are:

1. blogging

2. writing

3. Adobe Photoshop

4. surfing in the internet

5. reading? sort of.

6. watching T.V news and movies

7. listening to music especially Christian Music

8. I enjoy texting but not all the time, chatting

9. playing guitar, playing organ, playing drum, singing, dancing, acting( sort of ) I thank God for all the talents He gave me. I’m using it For Him.

10. taking pictures to myself (fact: 02-06-09, i uploaded 365 pictures of myself )

I am a moody person. I not afraid of anything but if you scared me, I’ll be! haha! My one and only fear is God. I hate sports, but I love the players. I love English, and I don’t hate Math. i love Vegtables! but my stomach do not like it. i love to eat that’s why I’m chubby, not FAT! I am emotional, but I am not EMO. I just let problems pass, I let my problem problem me! haha…

Thanks! and God Bless us all!!

by: zelle