GRADUATION NIYAAA!:)

 Hi! Yesss! Graduate na si Jerick Ordoveza Cabantog! As you can see, kasama niya si Mommy Anicia sa Picture. Oh di ba? HAHA. Nakakatuwa kasi nagiging part ako ng mga ganitong part ng buhay niya. Isn't it amazing? Pati sineshare talaga niya sa akin kung ano ang nararamdam niya bago siya maka graduate and what he felt after he graduated. :) Super natutuwa talaga ako.  Wala talaga akong masabi this time kasi speechless padin ako sa mga nangyari. Parang ako kasi ang magulang niya na proud na proud sa kanya. HAHA. tapos kanina. Magkasama kami sa loob ng Activity Center ng LSPU, magkatabi lang kami sa gitna ng napakadaming tao, nag-uusap na parang kami lang dalawa ang magkasama. SA WAKAS! walang nang-asar ng KEVIN BALOTA ang pangalan. HAHA, Masaya! Sobrang masaya ako para sa kanya. Alam ko masaya din si Mommy Anicia for him.

 AYAN! Kapit namin pareho yung diploma. Actually, picture namin yan na magkasama. Ni-crop ko lang. HEHE. Before taking thatpicure sabi ko, "Akina yang diploma, ako hahawak. HEHE" tapos kinapitan din niya! LOL Lagi niya sa akin sinasabi, "next year, ikaw naman." Ang saya lang. Yan yung habang magkausap kami sa gitna ng maraming tao. Nagpapicuture lang kami sa kaibigan ko. Nakakatawa nga kasi habang mag-usap kami, sabi ko "Congrats pre. totoo na yan!" sabi niya, "Oo nga pre." Tapos apir, kumapit siya sa balikat ko, "Zelle, aalis na din kami. Ikaw ba?" sabi ko, "May pipicturan pa ako(habang haggard na haggard ako)" sabi niya, "Ah sige. ..after few minutes nasa likod ko pa pala siya..sabi ko. "Oh akala ko aalis ka na?" sabi niya, "Andaming tao, hindi ako makalabas." tapos....after ng usapan na yun, (actually meron pa, mahaba pa HAHA) Ito na! napicture na kami!

 SPELL HAGGARD KASE! HAHA. Pasensya na! ang linis niyang tingnan. nakakahiya! HAHA. Masaya ako na minsan sa buhay ko, naging kasama ako ng isang tao sa mga tagumpay niya sa buhay. Nakakatuwa at talaga kay JERICK pa! Galing talaga ni LORD sumagot sa prayer! Kung alam niyo lang kaseee! HAHA. Thankful talaga ako kay Lord kasi dininig Niya ang mga prayers ko. :) LAHAT NATUTUPAD! <3

"WAG MONG KUNIN YAN! AKIN YAN!" Yan ang description ko sa picture na ito! HAHA. Kasi naman. makahawak si kuya! Hindi ko kukunin yan! HAHA. (yung puso mo lang. LOL) Kung mapapansin niyo, Mejo may pagka "old age" ang photo na ito. Naisip ko lang kasi, "Sana magtagal kami...na ganito." Tapos nagtext siya, actually kagabi pa sabi niya, "Matatapos na ang unang yugto ng buhay ko, abangan ang ikalawang yugto." tapos kanina lang habang nasa jeep ako nagtext ako sa kanya, "Sa ikalawang yugto ng buhay mo, sana isama mo padin ako.:)" reply naman siya. "OO NAMAN!"
tapos bigla nalang siyang nag-EMO sabi niya, "Graduate na ako pero parang hindi ako masaya. Para bang may kailangan akong gawin na hindi ko pa nagawa." then kani-kanina lang nagtext ulit siya sabi niya, " Bakit ganito? In love na ba ulit ako?"

ASDFGHJKL. END OF STORY.

God Bless! Congratulations to all 2012 GRADUATES! God bless us al! <3

You were just a dream that I once knew....

 I never thought I would be right for you!
YESSSS! We meet again. Onsoyo onsoyo. :D Masaya talaga ako kasi nagkita ulit kami. Naka tsinelas lang ako, pants, tshirt, tapos ang backpack ni Dora dala ko. Para lang akong inutusan na bumili ng suka sa sta. Cruz. HAHA. Natawa nalang ako nung makita ko siya, naka tsinelas lang din, FIONA PA! sabe? Tapos sa ate pa niya daw yun. HAHA. As you can see, may Magnun sa tabi. Yan ang kinain namin. :) We tried it lang para matikman namin ang trending sa facebook. LOL

Masarap yung Magnum in all fairness. Pero after namin kainin, isa lang ang nasabi namin, "Nakakaumay." PROMISE! Pero masarap.

Ang bilis nga ng oras, ang tagal na pala namin nagkekwentuhan. Nakita nalang namin sa labas, madilim na pala! HAHA. lagot na! Bawa ako mag pagabi. :( So ayun. Nung mapansin namin na gumagabi na, nagpicturan nalang kaming dalawa. Actually, madami pang picture yan. Ito nalang ang nilagay. ko. HAHA

Picture #1. Ako ang Photographer.

Him : San nga ba nagpapaprint ang Publication?
Me : Hindi ko tanda yung pangalan eh, basta alam ko may Laguna yun.
Him: Dun ako kinukuhang Lay-out Artist.
Me: WOW! edi connected padin tayo. HAHA
Him : Oo nga. halimbawa, magpapaprint kayo, ikaw nalang ang pumunta para makita kita.
Me: Nyeee. photojourn ako, hindi taga pagpaprint. HAHA
Him : Pwede na yun. tapos baka ako din ang maglay out ng yearbook kung sakale.
Me: Tologo? Sayang naman.
him : Bakit?
Me: Sayang yung bayad mo sa pagawa ng yearbook mo, ikaw din pala ang gagawa! HAHA.
Him : Okay lang, pag ikaw naman ang naggraduate, yung iyo naman ang gagawin ko. :D
Me: Genun kuya?
Him : Oo ate. Ikaw eh.

chos!

 Nakakapagtaka lang, bakit nga ba kami nagkikita? sabi ko nalang, sige! Friendly date! echusang palaka!

Oh ayan. Picture #2. Siya naman ang photographer.

Kung ano-ano nalang ang pinagusapan namin. Hindi ko na nga matandaan lahat lahat! Tapos may time pa na nag-uusap lang ako tapos nahuli ko siya nakatingin lang sa akin ng matagal. anubeh! ganun din naman ako sa kanya pag nagkekwento. Well, naglaitan lang naman kami. Kulitan. Nagtry bumili ng rugby para inumin. HAHA.  Nagaasaran. Kulitan na kumain ng bawal. HALULULU. Tapos minsan seryoso din mga bagay-bagay. :D

Nung palabas na kami, siya pa yung nagbukas ng pinto, inaasar ko pa siya sabi ko, "Mauna ka na." Tapos pinagalitan naman ako ng loko, "Anu ba. ikaw muna. Babae ka eh." Wow! HAHA. Tapos habang naglalakad kami, nagusap pa kami sabi pa niya, "Bakit ka umiyak nung ...." Sabi ko, "Wala yun. Di ba sabi mo kalimutan ko na?"

Ayun. Nangungulit padin hanggang tumakbo ako palayo sa kanya (pero hindi masiyado malayo) Tapos tumakbo din siya at tumabi sa akin sabi niya, "Hindi na." Tapos nakabunggo kami sabi niya, "Bakit ka bumubunggo sa akin?" sabi ko, "Hala! Pababa kaya yung daan dun oh. Na -out- of balance ako!"

Dahil dalaya niya yung novel ko, hanggang makarating kami sa sakayan, dala-dala niya yun. Tapos nung pasakay na ako ng jeep at binigay na niya sa akin, ABAH! nawala yung isang part ng pinaglalagyan! LOL. hinanap pa namin. HAHA. Siya naman matyagang naghanap. hihihi. Nakita naman niya yun. :D

Tapos nung pasakat na ako ng jeep, nag"TROPA" apir kami! sabi ko, "Bye pre. Ingat!" HAHA. pre lang. nagulat nga siya eh. tapos sumakay na ako. inantay pa niya ako makasakay bago siya umalis. Tapos biglang ngtext siya, "Ingat."

Hanggang makauwi ako, hindi ko na tiningnan yung cellphone ko. Tapos nung pag-dating ko sa bahay, nakita ko nagtext ulit siya sabi niya, "Nasa police station ako now. achuchuchu. churva." Basta about sa ganun yung text. KINABAHAN AKO! super! yun pala. joke lang. HAHA. grabe eh. Kapag mahalaga sayo ang isang tao, kapag ganun ang text, magpapanic ka talaga!

Ayun ang nangyari sa buong araw ng Friday ko! :) MASAYA! Parang walang katapusan. Sana lagi nalang ganito. :) Ngayon ko lang nafeel ang ganitong feeling. Ang daming butterflies sa tyan ko. Ang daming hearts,...LOLjoke

Thanks for patiently reading! <3 Masaya ako na kadamay kita sa kasiyahan ko!

God Bless! <3

Dear Yatz

Yatz. Hindi ako  makatulog kaya itetext nalang kita. Magdadrama ako pwede? Wish ko sana lagi ka maging masaya. Kung saang path ka man dalin ni Lord, sana maging masaya ka. Maybe someday, baka hindi na tayo ganito. Pero wish ko, sana wag mu ako kakalimutan. Haneh? Pero, minsan naiiyak ako kapag naiisip ko na baka mawala na yung closness natin someday, pero sana wag!. At wish ko din na, sana makakita ka ng babaeng mamahalin mo at magmamahal sayo ng tunay, pero wag muna ngayon huh? HAHA. Ang drama ano? Masaya lang talaga ako na dumating ka sa buhay ko. Pag nabasa mo yung bagong story na sinulat ko, malalaman mo lang naman kung ano ka sakin noon at ngayon. Mahal kita yatz bilang matalik kong kaibigan. Salamat talaga sa lahat. Isa ka sa magandang nangyari sa buhay ko.

Maraming bagay ang naranasan ko dahil sayo. Wala pa kasing lalaki ang nag-request ng kanta sa party para lang isayaw ako. Wala pang lalaki ang nag-akit sa akin na kumain sa isang lugar ng kami lang dalawa. Wala pang lalaki ang nagpaalala sa akin na uminom ng gamot kapag may gamot ako. Wala pang lalaki ang nagsabi na mag pacheck up ako. Wala pang lalaki ang nag-sorry sa akin katulad ng ginawa mo. Ikaw palang lahat yatz.

Naalala ko yung prayer ko noon na makausap ka lang, ayos na. Pero iba talaga sumagot sa prayer si Lord. Noon, hindi ko alam kung sa anong paraan kita mamahalin. At ito na nga ang sagot ni Lord, mamahalin kita bilang matalik kong kaibigan. Minsan hindi ko alam kun paano ko ieexpress ang nararamdaman ko kapag kasama kita. Pero basta ang alam ko, SOBRANG SAYA KO kapag kasama at katabi kita. Wag kang magbabago huh? Kung magbabago ka man, in a positive way. :) SALAMAAAAAT! SUPER! Mahal na mahal na mahal na mahal kita, Friend. God Bless you!

(Oh wag speechless. Ang dami kong sinabi huh.)

At ang reply! :)

"alam mo bang ikaw lang ang babaeng niyaya ko sa isang lugar ng tayo lang dalawa. Ikaw lang yung babaeng tinatawagan ko. Ikaw lang yung lagi kong katext. Sayo lang ako ganito. "

:|

mutual <3

He miss me more

JESUS. Actually namiss ko si LORD. Bakit ko namiss? Kasi pakiramdam ko these past few days, nalalayo ako sa Kanya. :( hindi ko alam kung paano sisimulan ang pagbalik sa kanya although alam ko kung paano ako babalik. Parang nahihirapan lang ako na humarap sa kanya ng ganito ako. Ang hirap talaga. Pakiramdam ang hindi ako worthy na humarap sa LORD. Gustong-gusto ko na bumalik sa LORD. gusto ko na ulit Siya kausapin katulad ng usapan namin noon. Alam ko miss nadin ako ni Lord.

Ikekwento ko lang yung friend ko. Si Gift. sakto sa name niya ang pagdating niya sa buhay ko. Regalo siya ni LORD sa akin. Para marealize ko ang worth ng buhay ko. Christian din siya na nag susuffer sa sakit sa kidney. but still, nasa LORD ang faith niya na hindi na niya kailangan magpa kidney transplant. Naiiyak lang ako sa tuwing naririnig ko ang story niya. Ang hirap pala talaga ng ganun. Parang hindi mo na alam ang mangyayari sayo the next day. But still, nasa LORD ang faith niya. Nung magkita kami, todo kwentuhan kami. And doon ko nadiscover na halos lahat ng pagkain ay bawa sa kanya. O_O grabe. Halos maiyak ako nung bumili ako na Zagu, sabi niya, "Ikaw nalang friend, bawal sakin yan." ganun din sa binili kong snack, at kung ano anong pagkain na binili ko. Ang binili lang niya eh yung cheesecake. Naisip ko lang. Noon, may UTI ako. Siguro, kung patuloy ako sa pagkain ng mga bawal, matutulad din ako kay Gift.

Super blessing ang buhay ni Gift sa akin. ang dami kong narerealize kapag kausap ko siya. Nalalapit ako sa LORD lalo. Alam ko siya yung instrument ni Lord para bumalik ako sa Kanya. Ang galing talaga ni LORD. Tayo na yung lumalayo pero Siya padin ang nagawa ng paraan para bumalik tayo.

Sorry po Lord sa panlalamig ko sa Inyo. Sorry po Lord kasi naging pasaway akong anak these past few days. Gagawin ko po ang lahat para bumalik sa mainit na relasyon sa Inyo. Salamat po Lord kasi ganun Niyo nalang ako kamahal na kahit nanlalamig na ako sa Inyo, ganun padin kainit ang pagmamahal Niyo sa akin. Sobrang naliligayahan po ako. Salamat LORD. Patawarin Niyo po ako sa lahat ng nagawa kong hindi kalugod-lugod sa Inyong harapan.

Let's treasure our life. Hiram lang natin ito sa LORD. Ang ang ating katawan ay templo ng LORD kaya wag natin dumihan.

God Bless~! <3

And maybe..just maybe...

‎"And maybe that was the biggest mistake of my life. And maybe I haven't moved on since that night." 

After that misunderstanding namin, Pinarinig niya sakin yung  12:51 ng Krissy and Ericka. Nakarelate lang ako sa line na ito. Kasi alam kong ako ang may kasalanan kung bakit nagganun kami that night. OHWELL. okay naman na kami. Naisip ko lang. Siguro nga, isa yung sa biggest mistake ko, lalo na nafeel ko talaga na takot na takot ako mawala siya. Habang sinasabi niya yung mga pag-amin niya that night sabi ko nalang sa sarili ko, "Hindi siya dapat mawala. Ayoko. Natatakot ako. Wag please." Hindi pa nga talaga ako naka move on sa nangyari. Hindi ako naka move on in two ways...

1. Ito yung unang misunderstanding ko sa taong mahalaga sa akin. So hindi talaga ako maka move on kasi ang hirap pala talaga. yung tipong bago ko palang nagawa yung ganito? ang umiyak para lang patawarin niya ako. May katangahang side din yun, Pero I know, worth it naman.Nung time kasi na nag-uusap kami. Sobra! hindi na alam ang sasabihin ko. Sabi ko, "Kailangan lahat ng sasabihin ko ay magiging reason niya para di siya lumayo" Hindi ko nga alam kung bakit ko kailangan gawin toh eh. Ewan ko ba. Siguro mahal ko siya, oh hindi pa. EWAN! Basta alam ko kailangan ko gawin toh. KAILANGAN KO SIYA SA BUHAY KO.

2. Siya din naman yung unang tao na nakapagsabi sa akin na, "Ako lang ang babaeng nagiging reason niya para magload. ako lang ang babaeng tinatawagan niya. Ako lang ang nilibre niya ng pagkain. At sa akin lang siya nakipag date. HAHAHA. Overwhelmed kumbaga. Kasi vice versa kami. siya din naman lahat eh. gets mo ba? BASTA! Tapos ayun. Hindi talaga ako maka get over dun sa sinabi niya, "Kasi kung maisip natin na pwede na tayo. Edi sige, edi tayo. Pero kung hindi man dumating sa point na yun. at least magkaibigan tayo." Ayun! Natuwa ako kasi at least nalaman ko na iniisip din pala niya na baka balang araw, kami din. Natuwa ako kasi nalaman ko na, "Sa akin lang din pala siya ganun." Mutual pala ang nararamdaman namin. Pero masaya ako kasi FRIENDS kami. ibig sabihin, "FOREVER". Pinagppray ko kay Lord na siya na nga. Pero kung hindi, thankful padin ako kasi at least inallow ni LORD na ma-feel ko itong ganitong kasiyahan. Ang saya talaga. 

Alam ko pating test ito ni LORD.Thank God! kasi nalagpasan namin ito. siguro madami pang darating na ganito. Pero alam ko na malalampasan namin yun. Naeexcite nga ako sa mga maaari pang mangyari although hindi naman ako nagmamadali. HANDA NAMAN KASI KAMI MAG HINTAY. Pati at least alam ko na ngayon na pareho kami naghihintay. :) 

That phone Call

 "...dear yatz...." 

Bigla siyang nagtext! ahuhuhuh. nabasa na niya yung pinakatatago-tago kong article sa kanya. Kaso huli na ang lahat, nai-publish na sa folio ng school namin yung article. :( Nabasa na nga niya. alam ko na madidisappoint siya sa article na yun kaya pinilas ko yung part ng article ko nung kumuha siya ng ganun sa office namin." HULI NA ANG LAHAT ZELLE!" sabi ko sa sarili ko. Anong gagawin ko? Hindi ko na alam. Para bang mawawalan na ako ng respeto sa sarili ko dahil sa sinulat ko about sa kanya. MALI AKO! i judge him. Kasi noon ko pa naman yun sinulat. tungkol yun sa pagiging "sweet niya" na I thought ginagawa niya din sa ibang babae kaya ang daming nagkakagusto sa kanya. 

Then came to the point na ramdam kong galit siya talaga sa akin. I can't just let this pass. ayoko. Pakiramdam ko hindi maaayos ito sa text lang. So Nag register ako sa unli call. AYAW MA-register!!! I prayed to God, just a simple prayer na "nawa po ma-unli po ang sim ko. Kailangan ko po talaga siyang kausapin." After I prayed, I sent message ulit sa 3533 then BOOM! "Registered ka na!" THANK YOU LORD! ang galing talaga ng prayer! <3 Tapos agad akong tawag sa kanya. I cant help but CRY! para akong bata! Alam ko sa sarili kong maling umiyak pero naiyak padin ako. Ayoko lang talaga na ganito kami. So As I say sorry, naiyak talaga ako sabi nya, "Naiyak ka? Wag ka nang umiyak. Tahan na. Abah. Kalimutan mo nalang yun."

Sabi ko, "Ayoko. hindi ako mapapakali ng ganito tayo, sorry na. please. sorry na."

he says, "Okay na yun. ano ka ba. Kalimutan mo na yon." then I asked him, "Wag ka magbabago sa akin please?" Hindi siya sumasagot. Tapos naputol yung tawag. Humagulgol ako sa iyak. Tapos I texted him, "Please. Yatz. Wag kang magbabago sa akin. Natatakot ako." He replied, "Hindi ko alam." WAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA! humagulgol na naman ako. Para akong tanga. Bakit nga ba ako naiyak? Bakit nga ba ayoko na magbabago siya sa akin? Tapos tinawagan ko ulit siya, "Yatz. Sorry na kasi." He says, "Wag ka na umiyak. sorry na. Hindi na ako magbabago. Uyyy. wag ka lang umiyak." Hindi ako nasagot. sobrang nasasaktan ako sa mga nangyayari. "Wag ka nang umiyak. then I said, "Oo na. Hindi na ako iiyak, May combi na ako." Mejo natawa din ako sa sinabi ko. Para talaga akong bata. then dumating na yung point na nag-usap na kami ng maayos. Ito yung lahat-lahat ng sinabi niya

"Hindi mo ba alam na sayo lang ako ganito? Ikaw lang yung babaeng tinuring ko ganito. Ikaw lang yung babaeng tinatawagan ko. Ikaw lang yung inaaya ko na kumain sa isang lugar ng tayong dalawa lang. Ikaw lang yung madalas kong katext. Minsan nga ikaw nalang yung rason para mag load ako. Ikaw lang naman talaga, Ikaw yung lubos na nakakakilala sa akin. Kaya nasakta lang ako nung sabihin mong baka ganito din ako sa kanila. kung gusto man nila ako, panlabas na anyo ko lang yon. Pero ikaw, alam kong kilala mo ako. Please. Wag ka nang umiyak."

SPEECHLESS AKO. super. Bakit ako? Ito pa yung sinabi niya...

"alam mo ba kung bakit ako nagdecide na magkaibigan nalang muna tayo? Kasi gusto kong makasigurado. kung darating man tayo sa point na alam na natin pwede na tayo, edi sige. Pero kung hindi, at least alam natin sa sarili natin na magkaibigan lang tayo. Di ba? Ayoko kasi na magkasakitan lang tayo sa huli kapag nagmadali tayo."

SPEECHLESS ULIT AKO...

"Kaya wag ka nang umiyak. Ikawalang beses na ito. Nasasaktan din naman ako. Wag ka na iiyak haneh? Lagi ka nalang maging masaya katulad ng sinabi ko sayo noon."

I say, "OPO."

Tapos back to normal. Nagkwentuhan ulit kami. Walang humpay na tawanan....turuan ng kanta....etcetera

sabi niya, "Masaka ka na ulit oh? Pasensya na huh?"

sabi ko, "Pero sorry talaga. Masaya ako na mas naging malalim yung pagkakaibigan natin. Challenge lang yung ni LORD."

sabi niya, "OO. tama! Masaya ka na?"

I say, "Oo. sobra. salamat."

Sabi niya, "Salamat saan?"

"I say, "sa lahat lahat."

Sabi niya, "Ako din."

tapos pinarinig niya sa akin yung kantang 12:51 ni Krissy and Ericka

"Ang ganda nung kanta."

Hanggang 11:30, pinapakinggan namin yung kanta.

Biglang.."Uyyy Yatz. maaga ka pa bukas di ba? Tulog ka na."

'Sige. Goodnight! Pero, after nitong tawag na toh, isa pa,. Humirit pa nuh? Wag ka nang iiyak haneh?"

"Opo. Gigising din ako ng maaga bukas, gigisingin kita."

"Sige. Bahala ka."

cut...call

"Hello."

"Sino ka po?"

"Ehhh/ Yatz naman."

tapos madami pa kaming pinag-usapan

Sabi niya..."Uyyy. isa pa pala."

"sige. abah. wag mo akong sisisihin kapag hindi ka nagising."

"magigising ako.."

cut call..siya yung tumawag..

"Agad sagot huh?"

"Syempre...Thank you talaga yatz. Sa lahat lahat. Dito sa ganito."

"Wala yun. Salamat din! :D

tapos....natapos ang tawag nagtext.

"Goodnight! salamat!"

"goodnight! God bless you yatz!

"Goodnight. God Bless!"

Tapos 4AM nag alarm yung phone ko. Agad kapit ko ang phone ko ang tumawag ako sa kanya. (But I am unaware)

"Hello. kamusta na?"

"Bakit ka pa gumising."

"Nag-alarm ang phone ko eh."

"Matulog ka na ulit."

"Sige. Goodnight."

"goodnight? haha. Sige. Tulog na. sleeptight.God Bless! paalis nadin  ako."

"Ingat ka haneh?"

"Bye."

tapos...8AM nagising ako. Kinuwento nalang niya sa akin kung anong nangyari nung kausap ko siya ng madaling araw.

HAYYYY. it may be confusing for the both of us kung ano ba talaga kaming dalawa. Pero malinaw sa akin. He's such a blessing. Thank You LORD sa pangyayari ito. Ang dami naming natutunan. Mas lalo naming pinahalagahan ang isa't-isa. Ngayon na-feel ko na yung totong pakiramdam ng, "I'm afraid to let you go."

Super! takot na takot akong mawala siya sa akin sa mga panahong iyon. Kasi posible naman talaga na kung hindi namin masiado napagusapan yun, baka kumantong nalang kami sa pagiging "STRANGERS" AYOKO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

At least na-feel ko din yun pinapahalagahan ako at yung feeling na may isang taong takot na pakawalan ako.

SALAMAT YATZ!!!!! salamat  talaga! :) You are truly a God's blessing! We'll keep on praying sa ating kahihinatnan. <3

God bless!

Kasama mo ako sa tagumpay. :D

Kasama mo ako sa tagumpay! As you can see sa picture sa right side, certificate of completion ni Mr. Jerick Cabantog. :D

Nakakatuwa lang. We semi-accidentally met last Friday. Hindi naman kasi dapat ako magpapagabi nun kasi I'm kinda tired na dahil maghapon lang naman naggawa ng mga requirements. Pero ayun. nagtext siya bigla. "Nakauwi ka na ba?". Syempre dahil hindi pa ako nakakauwi, sabi, "Hindi pa." sabi naman niya, "Punta tayo Ministop." EDI SIGE! minsan lang ee. hehe

Tapos pagdating ko dun, pinakita niya agad sakin yung certificate,. nakakatuwa. sineshare niya sa akin ang tagumpay niya! Ang dami nga lang katawan tawag pangyayari ngayon. Nagtaguan portion pa kami sa kapitolyo. haha. Tapos ako yung nagpanggap na "GENTLEMAN" haha. Pero nakakatouch lang habang naglalakad kami sa kalsada lagi niyang sinasabi, "dito ka lang sa tabi ko." OKAY! tapos kapag ako yung nasa tabi ng highway sasabihin niya, "Dito ka sa isang side. Mapano ka jan." HALAAA!

then syempre may uwian portion na din. Nagkataon na puno na yung jeep Lumban, nagintay pa kami. Halos ilan nang jeep Magdalena ang nagdaan sabi ko sa kanya, "bakit di ka pa sumakay?" sabi niya, "Pwede ba yun? Eh hindi ka pa nakakasakay. Antayin kita makasakay.". Tapos habang nagaatay kami, kapit niya yung laptop bag ko. Thennagaasaran pa kami kahit sa mga huling sandali dun. Tapos may dumating na na jeep, "Sakay na ko." , "Sige! ingat ka." nakikipag-apir ako. pinktik lang niya kamay ko. tapos nagasaran na naman kami. Nag hand-fight ba naman. LOL. tapos sumakay na ako kasi baka mapuno na naman. Then nung nasa jeep na ako, lumapit pa siya sa jeep, tapos tinapik yung likod ko. "BYE."

Hayy. ngayon ko lang naman nararanasan yung mga ganito eh. Tapos sa kanya pa. Hay. Buti nalang friends lang kami kaya hindi ko kailangan mag-isip ng kung ano man.

God bless! <3