May pag-asa ka!

Naramdaman mo na ba ang sobra pagmamahal? Naranasan mo na ba ang umasa sa wala? At naranasan mo na ba ang pakiramdam noong makita mo na ang lalaking sa tinggin mo ay ang lalaki na pinapangarap mo? Maraming tanong ang gumugulo sa ating mga babae lalo na pagdating sa sinasabi nating "LOVE". Paano mo nga ba malalaman kung ang lalaking pinapanga mo ay andiyan na?

Minsan, kapag sa unang beses ng pagkikita ninyo, matutulala ka sa kaniya kahit hindi mo alam kung bakit. Matutulala ka sa kagwapuhan? Neng! Hindi pag-ibig yan! Matutulala ka sa kaniya dahil mayroon kang naramdaman sa kaniya na hindi mo talaga maipaliwanag. Kung baga sa isang ina at anak, LUKSO NG DUGO! Simula noon, malilito ka sa nararamdaman mo at pinaniniwala mo ang sarili ko na hindi pag-ibig itong nararamdaman mo.

Minsan may pagkakataong mararamdan nating ang sobrang takot. Takot na masaktan lamang tayo kung sakaling mahalin natin ang lalaking iyon. Oo! darating sa atin ang panahon na masasaktan tayo. At kung minsan, hindi lamang tayo masasaktan sa dahilan sa iniwan tayo ng lalaki. Minsan, masasaktan ka rin sa dahilan na umaasa ka lang pala sa wala.

Mayroong ka ngang takot na mararamdaman. Pero hindi lahat ay nadadaan sa takot! Minsan kailangan mo ring umasa kahit alam mong wala nang pag-asa. Ikaw lang naman kasi ang nagsasabi sa sarili mo na wala nang pag-asa eh! Hindi naman siya! Tayo kasi, may gawain tayong itatago natin ang ating nararamdaman tapos pagsisihan natin sa huli na hindi natin inamin sa lalaki yung nararamdaman natin gayun noon palang mahal mo siya, mahal ka rin pala niya! At nang natuto na siyang mag-"move-on", nakahanap siya ng iba. Hay, ang lungkot di ba? Hindi naman lahat ng love story ay ganiyan. hehehe. Example lang naman iyan!

Sa unang beses na tingnan mo siya, hindi mo na maalis ang mata mo sa kaniya. Wala ka nang ibang ginawa kundi ang tiitgan siya. At mararamdaman mo ang tunay na pag-ibig kapag ang nakita mo sa kaniya ay paghanga. Paghanga sa kung anong ginagawa niya. Halimbawa na lamang ang pag-gigitara. Sa tuwing gagamitin niya ang gitara niya, tila ba kasabay sa pagtibok ng puso mo ang bawat tempo na ginagawa niya. Nagugustuhan mo ang mga bagay na ginagawa niya. Hindi mo lamang nagustuhan ang kung anong kaanyuan niya sa panlabas, kundi kung anong mayroon siya sa puso niya.

Dahil inaakala mong mahal mo na siya, aalamin mo ang lahat sa kaniya. Gagawin mo ang lahat malaman lamang ang kaarawan niya. Minsan tatanungin mo ang Friendster account, CP number. At malulungkot ka kung wala siyang kahit ano doon. Iisipin mo kung papaano mo siya makakausap at papaano mo siya malalapitan ng hindi niya nahahalata ang nararamdaman mo sa kaniya. Kapag hindi mo magawa ang mga bagay na iyon, minsan nagagawa mong magtanong kahit sa mga kaibigan niya. Kahit nakakhiya itatanung mo talaga ang lahat at masasabi mo na sa kaibigan niya kung anong nararamdaman mo sa kaniya. Nakakahiya talaga at kapag nagkita kayo, pagtatambalin kayo. Bibiruin. Mapipikon ka at magkukunwaring ayaw mo. Pero sa loob-loob mo, gustong-gusto mo naman! Nagpapakipot ka at hindi pinapansin ang sinasabi nila dahil ayaw mong malaman niya ang nararamdaman mo. Natatakot ka na kapag baka nalaman niya, mailang na siya sayo at hindi ka na pansinin. Sa isang iglap, magiging masaya ka na lamang bigla dahil habang tinitigan mo siya, nahuli ka niya at nalaman mo na hindi ka pala mahuhuli ng tinitingnan mo na tumitingin sa kaniya kung hindi rin siya tumitingin sayo.

Kahit pakipot ka noon, sinabi mo na sa mga kaibigan mo ang nararamdaman mo. Pero hindi sa kaniya. Nagsimula ka nang hanapin siya sa mga lugar na kung saan mo siya nakakasama. Ginagawa mo na ang mga gawaing hindi mo naman ginagawa noon. Tulad na lamang ng paglalakad ng napakalayo kahit alam mong baka hikain ka makapunta lamang sa eskwelahan niya. Nagbabaka-sakali kang makita siya. At dahil gitarista siya, lagi mo nang pinakikinggan ang mga awiting natugtuog niya. Magagawa mo na ring kausapin ang sarili mo at sabihing, "May pag-asa ka!" At kung minsan gusto mo nang sumuko, ibinibigay mo lahat sa Diyos ang pagdedesisyon at pagbabalak. Masaya ka na naiisap mo siya. Walang segundo ang naitala mo na hindi mo siya naisip. Naging "Hobby" mo na nga siguro ang isipin siya!

At sa bandang huli, malalaman mo ang lahat-lahat sa kaniya. Nagbabalak pala siyang pumasok sa isang Bible school. At dahil ang hinihiling mo sa Panginoon ay ang lalaking katulad, umaasa ka na siya na nga. Sinasabi mo sa sarili mo na may dahilan ang pagkikita ninyo. At hindi lamang ito bas-basta. At kung minsan, dahil pakiramdam mo sobrang mahal na mahal mo na siya, iiyak ka na lamang at magsisimulang i-express ang sarili mo sa pamamagitan ng mga tula, kwento at sanaysay na tulad ng gingawa ko ngayon.

by: zelle